Windsurfgek Al het nederlands windsurf nieuws

3Nov/17Off

De Slag om Domburg

Op zaterdag 21 oktober vond de tweede editie van de Slag om Domburg plaats. Na de feestelijke opening begin september in de vorm van een beach cleanup en muziekfestival, was het herfststorm Brian die zorgde voor een straffe zuidwester en cleane golven. In Motion #4 vind je een selectie van de mooiste beelden, hier lees je het uitgebreide wedstrijdverslag van jurylid Dieter Van der Eyken.

Beeld Patrick van Iersel

Met een goede voorspelling op donderdag werd de call gemaakt om DSOD editie 2 een go te geven. Hoewel vrijdag de voorspelling al iets was geminderd, was het deelnemersveld er niet minder op. Sterker nog, misschien was het wel het sterkste dat we in Nederland de afgelopen jaren hebben gezien in de wave. Met hotshots als Leon Jamaer, kersvers Nederlands kampioen wave Kevin Mevissen, hoogvlieger Eric Rutjes en de vele Domburglocals was de actie op het water gegarandeerd en waren de verwachtingen hoog. Ikzelf kon spijtig genoeg mijn titel van vorig jaar niet verdedigen wegens een blessure, maar als jurylid kon ik alle actie mooi overzien.

Met 48 man ingeschreven was al vanaf het begin duidelijk dat er niet veel tijd over ging zijn, maar doordat de condities nog niet goed genoeg waren aan het begin van de dag werd de wedstrijd zo lang mogelijk uitgesteld. Om 13.15 kwam aan het wachten een eind. De golven werden steeds beter, maar door de nog steeds zwakke zuidelijke wind werd er beslist om 15 minuten heats te varen, 2 golven te tellen en 8 man heats te varen (met 2 judging panels) om zo verloren tijd in te halen. Iedereen had zo genoeg tijd om een goede golf uit te selecteren en nog een beetje tegen de sterke stroming op te boksen.

Slag om Domburg

Standout in deze ronde was Pieter Bijl. Hakkend door onderwater staande houten palen zette hij de beste golf van de eerste ronde op het scorebord: een mooie topturn gevolgd door een gewaagde bottomturn boven de houten palen om zich zo te positioneren voor een perfecte aerial. Iedereen ging los aan de kant en stond te springen om het water op te gaan. Het waaide misschien geen 30+ knopen maar de golven waren aan, Domkipa was ontwaakt!

Mama Eva Oude Ophuis wist haar mannetje ook te staan in deze lichtere condities en voer zich welverdiend naar de tweede ronde door perfecte golfselectie en liet zo een paar anderen toch een beetje blozen… Vervolgens stroomde ze net niet door naar de derde ronde na een van de grootste golven van de dag voor haar rekening te hebben genomen.

Slag om Domburg

Tegen ronde 2 begon de wind dan eindelijk ook door te trekken; hoewel het na de buien nog vaak een beetje wegviel konden we weer lekker naar 4 man heats gaan, met 2 golfritten en 1 sprong in 12 minuten. Heat 12 was hier een beetje de dome-heat aangezien het tijdens de eerste poging echt niet waaide en in hun tweede heat de wind uit het niets toenam naar meer dan 30 knopen . Daar sta je dan met je 4,7-tje, knetter overpowered. Thewes de Boer wist er wel raad mee en sprong de ene grote pushloop na de andere, gevolgd door de biggest rocket man van het hele event. Samen met een paar perfect getimed late smacks was hij duidelijk in topvorm!

De Duitse delegatie was ook niet de minste tijdens DSOD: Leon Jamaer was reeds gekend onder velen, maar ook Max Dröge maakte een heel sterke indruk met qua stijl misschien wel de beste golfritten van het hele event. Echter waren zij niet de enige twee die de Duitse vlag eer aan deden: Leons broer Henrik en Flo Behringer maakten verschillende mooie lange ritten en uiteindelijk ging Flo zelfs aan de haal met een set Dragonfins voor een van de beste waverides! Ook de half ingeburgerde David Osietzki die reeds enkele jaren in Nederland studeert, kwam helemaal in zijn element waarbij zijn golfritten meestal de doorslag gaven om zich zo op te werken tot in de finale.

De Slag om Domburg zou er niet staan zonder de fanatieke locals en dat deze hun spot goed kennen lieten ze maar al te graag zien. Met vaak de beste golfselectie van het deelnemersveld maakten ze vaak al snel het verschil in de eerste helft van de heat. Maar ook in de lucht waren ze niet te onderschatten. Kees Krom gaf er alles aan om door te stromen naar de kwartfinales en ging zo voor een zeer gewaagde one handed stalled forward. Helaas voor hem kreeg mede-Domburglocal en organisator Sven Akkerboom een van de betere golven van de dag met een dikke aerial om zo alsnog in de laatste minuut de plek in de volgende ronde veilig te stellen. Pim van der Borgt liet de eerste double van het evenement op zijn naam zien en kwam uiteindelijk enkel een tweede goede golf tekort om door te gaan naar de halve finale.

Slag om Domburg

Met alle kwartfinales gedaan werd het duidelijk dat de klok ons aan het verslaan was, we hadden nog twee halve finales en een finale te gaan met nog maar 30 minuten licht. Dan maar even out of the box denken: een 8 men final van 20 minuten (tot donker) en nog steeds 2 golfritten en 1 jump. Met genoeg spotters werd de haast onmogelijke taak van de jury al iets meer mogelijk gemaakt!

Twintig minuten met de beste riders op het water waren de ogen vooral gericht op wie Leon Jamaer kon verslaan. Max Dröge was de eerste die de aanval inzette met een geweldige golfrit om zo meteen de druk op Leon te zetten. Leon liet zich echter niet kennen en antwoorde bijna meteen met een double. Zonder te twijfelen volgde Max met zin voor risico meteen met zijn eigen double-poging. Spijtig genoeg voor Max was deze iets te veel over de top en eindige zijn Slag met een zwempartij door een gebroken mast. Zo won hij alsnog een prijs voor Pechvogel van de dag maar een overwinning of podium zat er niet meer in.

Erik de Landmeter was de grote hoop van de locals om de overwinning thuis te houden in Domburg. Na een goede golfrit met een mooie tail-release aerial en een stalled forward stond Erik er niet slecht voor in de eerste helft van de finale. Maar met Leons double en een goede golfrit was alle Nederlandse hoop op Eric Rutjes gericht.

Slag om Domburg

Eric was de enige die dichtbij Leon kwam in de tweede ronde door betere jumps te landen, al scoorde hij toen te zwak op zijn waverides om de Duitser te verslaan. Hoewel Eric in het begin van de finale een beetje verloren leek te zijn bracht één goede golfrit daar verandering in. Binnen drie minuten wist Eric twee goede golven te scoren en een mooie pushloop te staan om zo de druk op Leon toch weer op te voeren.
Leon weet hoe hij moet varen onder druk en net wanneer het leek dat Eric het verschil van ronde 2 kon goedmaken, plaatste Leon de beste golf van de finale op het scorebord! Meerdere turns, een aerial en een taka om het af te maken liet het duidelijk zijn: Leon wou en zou winnen.

Slag om Domburg

Met de eerste plek al bevestigd was het gevecht voor de laatste podiumplaats nog steeds aan, Robby de Wit had een paar mooie golfritten in elkaar gezet om zijn vorm van de vorige rondes door te trekken. Met maar één zwakkere jump liet hij de deur echter open voor Erik de Landmeter om alsnog op het podium te eindigen door een mooie tweede golf tegen het einde van de heat.

Slag om Domburg

Zo kregen we Leon Jamaer op de eerste plaats, Eric Rutjes verdienstelijk tweede (net zoals vorig jaar) en Erik de Landmeter als beste local op de derde plaats.

Dat er niet enkel prijzen waren voor de winnaars wist iedereen wel te appreciëren, zo was er de prijs voor beste Kaas Roll die verrassend naar Jasper van Dooijeweert ging. Hoewel hij indruk maakte op iedereen met zijn mooie rail-to-rail waverides, werd hij in ronde 3 wakker om ook te springen. Hij was immers maar net door ronde 2 geraakt door een laag scorende jump en moest wat extra’s doen wou hij de finale halen – spijtig genoeg voor hem zonder succes.
De Beste Move was dan uiteindelijk weer voor Remy Käller. Hoewel hij veel mooie dingen liet zien op het water wist hij de meeste indruk te maken met zijn originele manier van reizen naar de wedstrijd, namelijk met de trein!

Met genoeg bier voor iedereen werd er bij een lekker kampvuur bijgepraat over de wedstrijd en wat voor ieder zijn of haar vetste moment van de dag was. Zo kwam weer een eind aan een geslaagde editie van de Slag om Domburg, waarbij winnaar Leon Jamaer nog wist te melden dat het qua condities een van de beste evenementen was dit jaar. Zo zie je maar weer dat Nederland toch ook mooie dagen heeft!

Slag om Domburg

Op de Facebookpagina van de Slag om Domburg vind je een ruime selectie beeldmateriaal, evenals de volledige uitslag van het evenement.

The post De Slag om Domburg appeared first on Motion.

Click here to read more: Motion

6Mar/17Off

Storm op het vuile gat

Eind oktober 2014 deden de restanten van orkaan Gonzalo Nederland aan en kon de windsurfgemeenschap zich opmaken voor de eerste herfststorm van het jaar. Een uurgemiddelde van 9 beaufort op Hoek van Holland, windstoten tot 108 kilometer per uur en vooral de westelijke richting betekenden dat het op zee niet altijd even goed toeven was. Eric Rutjes en Eva Oude Ophuis besloten hun heil daarom elders te zoeken. Avontuur in eigen land, of hoe twee verstokte wavers een topsessie hadden op een Zeeuws stukje binnenwater.

Woord: Eva Oude Ophuis Beeld: Jan Peter van Popta

windsurfen storm zeeland binnenland 2

In de aanloop naar deze storm zagen we al dat de wind uit het westen zou komen, niet goed voor de meeste wavespots. Bovendien ging het echt hard waaien. We willen eigenlijk altijd wel varen, waar het ook is, dus gingen we op zoek naar een spot waar je nog wel kan springen, maar waar je niet gelijk van het water wordt geblazen. Op zee was het die dag echt overleven, dan is het binnenwater een goed alternatief. Met veel wind kun je daar ook wavemoves doen, zolang je maar wat golfjes hebt.

Via ANWB waterkaarten en Google Earth kwamen we na enig zoeken uit op het Vuile Gat, een stuk water tussen Zuid-Beijerland en het eiland Tiengemeten. Hoe dieper het water, hoe groter de kans op hoge golven. Voor Zeeland hadden ze de meeste wind opgegeven, en het Vuile Gat lag qua richting precies goed. Vanuit Den Haag vertrokken we richting Zeeland. Er was code oranje opgegeven en dat was flink te merken op de weg.

Bij aankomst hebben we eerst een tijdje rondgereden, op zoek naar de mooiste golven en een goede plek om het water in te gaan. Het hagelde inmiddels keihard. Via een boerenweggetje bereikten we de spot, waar we over rotsen en door het riet het water in konden. Het was er verlaten: aan de overkant stond een huis met wat koeien, af en toe kwam er uit het niets een vrachtschip langs.

Via Whatsapp hadden we fotograaf Jan Peter van Popta ingeseind, nog geen uur later stond hij met zijn telelens aan de waterkant. Ongelooflijk: Popta is zo fanatiek, die doet niet voor ons onder. Een foto van de parkeerplaats en een vage beschrijving van de route – pontje, water, parkeerplaats – en ineens was hij er, met zijn warmtepak in de stromende regen.

windsurfen storm zeeland binnenland 1

In het begin viel de actie denk ik een beetje tegen, maar toen de wind harder en constanter werd konden we echt goed springen. Later werden de vlagen zo hard dat ik regelmatig explodeerde midden in de lucht en mijn setje tientallen meters van me vandaan vloog. Zelfs met mijn 3,0 en 69 liter boardje was het nog teveel. Toch gaf het wel een kick. Ik heb zelfs nog een aantal shaka’s geprobeerd, waarbij ik zo hard ongecontroleerd omhoog geblazen werd dat ik in een pushloop roteerde. Fijn dat Eric pas na onze sessie uitlegde dat deze move niet gemaakt is voor windkracht negen, omdat je jezelf dan echt pijn kan doen…

Voor Eric bleek zijn zelfgemaakte custom met afgezaagde neus van 63 liter het perfecte wapen om de storm te bedwingen. Pushloops, backloops, forwards… het Vuile Gat was voor even een mini wavespot. Het leuke van varen op zo’n smal plasje is dat je hele korte rakjes maakt en echt samen vaart.

Normaal als het soms zo hard waait ben je vooral aan het overleven, hier ben je keihard om elkaar aan het lachen. Om de crashes, of om elkaar te pushen om nog harder en hoger te gaan. Het jumpen op binnenwater is soms zelfs spannender dan op zee: je komt minder hoog dus je rotaties moeten perfect zijn anders crash je gegarandeerd; iets wat in mijn geval nogal vaak gebeurde.

Als de volgende storm over ons land trekt gaan we denk ik weer voor een avontuur in eigen land. Normaal kan ik met windkracht negen niet eens meer over het strand lopen en moet ik mannelijke hulptroepen inschakelen, nu was het gewoon een leuke sessie. Al denk ik dat ik voortaan geen shaka’s meer probeer als het stormt…

Dit artikel is afkomstig uit de Motion #1 van 2015. Dit nummer kunt u hier bestellen. Wil je niks meer missen op het gebied van Windsurfen word dan abonnee

The post Storm op het vuile gat appeared first on Motion.

Click here to read more: Motion

25Nov/16Off

De Slag om Domburg

Vier windsurfende ondernemers hadden een droom: het organiseren van een windsurfevenement op hun geliefde homespot Domburg, ook wel Domkipa genoemd. Hun geduld werd heel lang op de proef gesteld, maar uiteindelijk werd het lange wachten dik beloond met de meest epische surfomstandigheden die we in de laatste paar jaar in Nederland hebben gezien. Fotograaf en medeorganisator Patrick van Iersel vertelt.

In overleg met Tobias van Tellingen van Surfweer.nl wordt op vrijdag 18 november de knoop doorgehakt en hebben we een dikke GO. Volgens de voorspellingen ruimt de wind van zuid naar zuidzuidwest (side-off) en zal hij in de loop van de dag toenemen naar stormachtig windkracht 8-9. De stoke is aan!

D-Day
De wind blaast ‘s nachts en het dak kraakt. Adrenaline giert door mijn keel en ik kan niet slapen van de spanning. Ik ben blij dat het eindelijk licht wordt en rijd zo snel mogelijk naar Domburg. Op de spot aangekomen is de jury al volop in touw met de voorbereiding van de skippersmeeting. Het is afgaand tij en de wind is inmiddels al aangetrokken tot 22 meter per seconde (windkracht 9) uit zuidzuidwest. Op het strand lopen zonder surfplank is al een prestatie, laat staan om met deze brute omstandigheden het water op te gaan. Ik probeer foto’s te schieten, maar word compleet gezandstraald. Ik besef me dat het niet alleen voor de deelnemers, maar ook voor mij als fotograaf een zware dag gaat worden.

Het water is wit van het schuim en de deelnemers strijden niet alleen tegen elkaar, maar vooral tegen het woeste natuurgeweld. Na twaalven ruimt de wind naar zuidwest en bouwen de golven op naar drie tot vier meter. De deelnemers staan met hun kleinste zeiltjes op het water en ondanks deze bizarre weersomstandigheden worden we getrakteerd op dikke backloops, forwards en pushloops. Te gekke golfritten met aerials worden afgewisseld door mega vette crashes en spoelsessies. Ik sta op de vloedlijn te fotograferen en achter me op de glooiing hoor ik de ‘ooh’s’ en de ‘wow’s’ van het publiek over de wind heen klinken. Tot ieders verbazing stickt onze eigen Pim van der Borgt onder deze omstandigheden een dubbele forward, wat een baas! Als kers op de taart breekt zelfs de zon nog even door en zijn we getuige van spectaculaire luchten en wit schuim dat van de golven blaast.

De finale
De wind ruimt naar westzuidwest en neemt wat in kracht af naar 17 meter per seconde. Vijf overgebleven rijders strijden om de felbegeerde Slag om Domburg-trofee, die speciaal voor dit evenement gemaakt is van materiaal afkomstig van de Domburgse watertoren. Richting hoog water komt de stroming er al flink in en waardoor de deelnemers tot het uiterste moeten gaan. Na een strijd van 15 minuten gaat Dieter Van der Eyken er met de eerste prijs vandoor, voor Eric Rutjes en Mike Bossaert. Beste Zeeuwse local is Erik de Landmeter die op een keurige vierde plaats eindigt.
De duisternis is inmiddels al ingetreden en de feestverlichting wordt aangeklikt. De stemming wordt opgezweept met behulp van speciaalbier dat de brouwmeesters van Brinckbrouw voor de Slag om Domburg hebben gebrouwen. Ook de soep vindt gretig aftrek. De stemming zit er flink in en het feestje gaat door tot in de late uurtjes…

Resultaten Slag om Domburg 2016

  1. Dieter Van der Eyken
  2. Eric Rutjes
  3. Mike Bossaert
  4. Erik Landmeter
  5. Pim van der Borgt
  6. Mathijs van Dijk
  7. Jasper van Dooijeweerd
  8. Wijnand Peters
  9. Bjorn Vanoppen
  10. Robby de Wit

1
2
3
4
5
6
7
8
9

Voor meer informatie, foto’s en video check je deslagomdomburg.nl of Facebook.com/deslagomdomburg.

Beeld Patrick van Iersel

The post De Slag om Domburg appeared first on Motion.

Click here to read more: Motion

12Feb/15Off

red bull storm chase

Orkaanstormen, golven tot tien meter, temperaturen iets boven het vriespunt. Tien van de beste waveriders ter wereld worden de meest extreme weersomstandigheden ingestuurd die ze maar kunnen vinden. Het doel is niet alleen overleven, het is om te laten wie de meeste ballen en skills heeft. Een van hen zal uiteindelijk bovendrijven als de winnaar. Dat is de missie van de Red Bull Storm Chase. Is het topsport, waanzin of slimme marketing? Een beetje van alle drie natuurlijk.

Woord: Marcelino Lopez
Beeld: Sebastian Marko & Red Bull Storm Chase

Red-Bull-tekst 2

Mensen met vleugels
Red Bull – marktleider in energiedrankjes – heeft een slim marketingclubje met een fascinatie voor vleugels. Het explosieve drankje wil synoniem worden met de mensaap die de grenzen van het schijnbaar toelaatbare overschrijdt. De mens die het snelst over land, water of door de lucht schiet. De mens die zich staande houdt in het zwaarste natuurgeweld. De mens die de meest belachelijke stunts overleeft. Red Bull helpt extreme sporters in alle soorten en maten hun doelen te bereiken. Dat is min of meer de mission statement van dit Oostenrijkse bedrijf.

Het letterlijke hoogtepunt van Red Bulls marketingcampagne was toen de Oostenrijkse basejumper en stuntvlieger Felix Baumgartner zich van 39 kilometer hoogte ter Aarde liet storten. Dat was vorig jaar. Hij werd hierdoor de eerste mens die de sneller dan het geluid ging. Er werden echter veel meer records gebroken, inclusief een persoonlijk record voor Red Bulls marketingteam zelf. Acht miljoen mensen (!) keken live mee hoe Felix in een 320 meter grote heliumballon (record) de stratosfeer uitvloog (record) en daarna met een recordsnelheid van 1.357 kilometer per uur de vaste grond weer opzocht.

Waar gehakt wordt, vallen spaanders. Uiteraard. Je kunt niet verwachten dat atleten grenzen opzoeken en daar altijd ongeschonden van terugkomen. Het ene gaat niet zonder het andere. Windsurfen is een lieve sport vergeleken met basejumpen en motorcross en inmiddels zijn er echter bij andere extreme sporten zes atleten overleden tijdens pogingen die mede door Red Bull werden gesponsord. Er circuleren hierdoor inmiddels kritische mediaberichten over het ‘controversiële’ marketingbeleid dat Red Bull uitvoert. Want stimuleert het merk niet dat atleten en wannabe’s zichzelf verwonden? Met de dood als laatste wapenfeit? Zullen onze kinderen deze kamikazesporters niet als helden vereren om uiteindelijk zelf hun eigen leven op het spel te willen zetten met als belangrijkste doel om meer frisdrank te verkopen?

Red-Bull-tekst 7
Red-Bull-tekst 3
Red-Bull-tekst 6

Zulke vragen leiden in de praktijk al snel tot een welles-nietes- discussie die niemand wint. Als psycholoog weet ik dat mensen vreemde wezens zijn. Sommige mensen voelen nou eenmaal pas dat ze bestaan als ze af en toe de dood in de ogen kunnen kijken. Ze hechten minder dan gemiddeld aan het vergaren van zekerheden en garanties in hun leven, ze zoeken juist naar de meest intense ervaringen die ze kunnen vinden. Dat zijn in de regel ervaringen waarbij ze alles tijdelijk op het spel zetten. En de mensen die deze drang niet hebben, zullen – hoe Red Bull haar sporters ook op een voetstuk zet – nooit vrijwillig in monstergolven of ravijnen duiken. Extreme sporters doen wat ze sowieso zouden doen, met of zonder sponsoring. Een knappe kop die ze daarvan kan weerhouden. Grenzen opzoeken, het is waar sommigen voor leven. Red Bull – een bedrijf waarbij veel (ex-)atleten met hetzelfde levensmotto werken – stimuleert ze daarbij.

Extreme windsurfers
Voor ons verhaal, dat vooral over windsurfen gaat, kijken we wat er achter de schermen speelt van de adembenemende beelden op deze pagina’s. De angsten die jij en ik niet zien, de grenzen waar zowel de atleten als organisatoren tegenaan lopen en het constante gevecht om de veiligheid van de sporters te garanderen. Dat gaat best ver. Dit blijkt geen verhaal van gewiekste marketingmensen die hun circusaapjes uitbuiten. Het gaat over een enthousiast ‘vriendenclubje’ dat waanzinnige avonturen beleeft.

Missie van de Red Bull Storm Chase was om – in een serie van drie evenementen – tien speciaal geselecteerde windsurfers in de meest extreme weersomstandigheden tegen elkaar te laten uitkomen in een gejureerde afvalrace. Juryleden bepalen uiteindelijk wie de mooiste en meest gedurfde golfritten en sprongen laat zien. Het is een tijdsintensief en geld verslindend project waar afgelopen anderhalf jaar meer dan vijftig mensen mee bezig zijn geweest. Het Red Bull-team heeft de tijd (lees: de weersomstandigheden) mee gehad. De stormveroorzakende lagedrukgebieden blijken de laatste tijd in omvang en frequentie te zijn toegenomen. Vermoedelijk een ‘gunstig’ neveneffect van de global warming. Afgelopen jaar werd Europa geteisterd door een aaneenrijging van zware stormen en extreme swells. Twee van de stormen tijdens de Chase werden in Europa bedwongen. Maar ondanks de extreme weersomstandigheden was het nog steeds geen makkie om iedereen op het juiste moment op de juiste plek te krijgen.

Red-Bull-tekst 4

Organisator Jobst von Paepcke: ‘We hebben in totaal op dertig stormen gejaagd, waarvan we er uiteindelijk maar drie hebben weten te vangen. Niet bepaald een goed trackrecord. En met jagen bedoel ik écht voorbereiden. Zodra er ergens een lagedrukgebied opkwam begon de voorbereiding. We hebben een basisteam en lokale medewerkers die op het juiste moment in actie moeten komen. Stap voor stap wordt iedereen in paraatheid gebracht, tot op het moment dat er wordt besloten echt te gaan. De stress die dat met zich meebrengt is al bijna net zo extreem als het bedwingen van de storm op zichzelf. Achttien maanden moesten we allemaal stand-by staan: klaar om alles waar we op dat moment mee bezig waren in één keer te laten vallen en weg te gaan. Je kunt je nergens meer op vastpinnen. Niet per se bevorderlijk voor je gezinsleven trouwens. Ik heb wat goed te maken thuis, haha.’

De eerste succesvolle ontmoeting tussen het hele Red Bullwindsurfteam en een zware storm – zeg maar gerust orkaan – was het koude noorden van Ierland. Meer dan 70 knopen wind (windkracht twaalf plus) en golven van zeven meter teisterden de ruige kust van Brandon Bay. De wind was eigenlijk niet meer te doen. Sterker nog: zelfs lopen was lastig.

Benieuwd naar het verdere verloop van Red Bull Storm Chase? Dit is een artikel uit Motion windsurf magazine #1 2014.  Mocht je dit magazine gemist hebben dan kun je deze bestellen in onze webshop of word het gemak meteen abonnee zodat je geen nummer meer hoeft te missen!   

Click here to read more: Motion